Al deze verhalen zijn momenten. Deze momenten kan je sturen en dienen zich spontaan aan. Het gaat er om dat je hier een oog voor hebt en dat je de veiligheid kan bieden om het te laten gebeuren. Er is sprake van een wisselwerking. Binnen de pedagogische relatie leer je van elkaar en verwonderen wij ons telkens weer over de dingen die zich voordoen en mogelijk zijn.

 

Er is ruimte en tijd voor nodig. Op de HeijmenEs hebben wij de tijd en de ruimte. Wij leren steeds beter waarnemen, waardoor je samen steeds meer kan onderzoeken en ontdekken. De natuur kan je ook heel goed inzetten voor pedagogische interventies. Vanuit onze verbondenheid, kennis en ervaring, kunnen wij hier heel goed op inspelen. Doordat wij werken vanuit kleinschaligheid is er ook de tijd om processen te laten gebeuren en te begeleiden. Wij kunnen jou ook opvangen wanneer het even niet lukt.

 

Door ons goed in te leven (inbeelden/ invoelen; wie ben jij, wat voel jij, wat wil jij?) en af te stemmen (wat is onze eigen rol binnen deze relatie? Wat heb jij van ons nodig?Kunnen wij dit bieden?), kunnen wij ons verbinden. Deze vorm van begeleiden, is intensief. Wij hebben vanuit de praktijk moeten leren onszelf daarin niet te verliezen. Door te doen waar je eigen passie ligt, door bij jezelf te blijven, is de relatie duurzaam en vitaal, waardoor wij de jongeren houvast kunnen bieden.

Conclusie